Music Streaming Blog

***ข้อความนี้อาจจะมีคำหยาบขออภัยมาล่วงหน้าละกันนะ***

เพื่อนกับแฟน

อาหาร

เพื่อน: ข้าวราดแกง / ก๋วยเตี๋ยว ราคาไม่ เกิน 30 - กินไรแพงๆ วะ เปลืองชิบ

แฟน : อะไรก็ได้ที่มันไม่ใช่ ข้าว - สปาเกตตี้ เฟรนฟรายซ์ ซูชิ ชิสุ สั่งกันไป… มื้อละร้อยขึ้น



สถานที่

เพื่อน: สนามกีฬา สว่าง กว้าง สนุก

แฟน: โรงหนัง มืด แคบ นุ่ม...!?



ข้ามถนน

แฟน: ข้ามได้มั้ย ระวังนะครับ! จับมือผมไว้

เพื่อน: ………อ้าว! เชี่ยนี่… รอกูด้วย (แม่งข้ามไปนานละ)



ที่บ้าน

เพื่อน: มาเพื่อ ดื่ม เมา นินทาเพื่อน ด่าชาวบ้าน เฮฮาปาจิงโกะ

แฟน: มาเพื่อ ………………!?!


เวลาเดิน

แฟน: แนบชิด ประหนึ่งตัวดูดแบบสุญญากาศ

เพื่อน: เฮ้ย! ไปไกลๆกูหน่อยดิ ร้อนจะตายชัก!!



บนรถเมล์

แฟน: นั่งก่อนเลยครับ เดี๋ยวผมยืนเอง

เพื่อน: เหยิบหน่อยดิวะ กูจะนั่งด้วย!



บนรถเมล์(2)

แฟน: 2 คนครับ (ยื่นเงินให้กระเป๋าฯ)

เพื่อน: เฮ้ย มึงมีป่าววะ ออกไปก่อนดิ กูมีแบงค์พัน



เงิน

แฟน: มีเสมอ..จ่ายไม่อั้น

เพื่อน: ไม่มีเสมอ... มึงออกไปก่อนละกัน เดี๋ยวกูให้(แร้วแม่งก็ชิ่ง)



มาสาย

แฟน: ไม่เป็นไรครับ ผมรอได้

เพื่อน: ทำไรอยู่วะ มาโคตรช้าเลย สาด ...เลี้ยงข้าวกูเลย (จริงๆเพิ่งจะมาก่อนได้ 5 นาทีเหมือนกัน)



ช่วยทำธุระ

แฟน: ว่างเสมอ - อ๋อ ว่างครับ จะให้ไปถึงที่นั่นกี่โมงดี จะได้เตรียมตัวล่วงหน้า

เพื่อน: ไม่เคยว่าง - ขนของย้ายห้องเหรอวะ ... เออ...ที่จริงก็ได้นะ แต่พอดี แม่กูให้ช่วยพาไปหาญาติๆ ฝ่ายแม่ว่ะ แล้วบ่ายๆ ต้องไปหาของฝ่ายพ่ออีก
คงไม่ว่างแล้วละ




กลับบ้านดึก

แฟน: เดี๋ยวผมนั่งรถไปส่งดีกว่านะ กลับคนเดียวอันตราย

เพื่อน: กลับยังไงวะมึง มีค่ารถป่าว

แต่กูไม่มีให้ยืมนะเว้ย



ป่วย

แฟน: เป็นไรมากมั้ย? กินยายังคับ ห่มผ้าด้วยนะ

เพื่อน: เป็นไรอีกวะ สำออยอะดิมึง… ออกมาให้ไวเลย แดกเหล้ากัน



เวลาอยู่ด้วยกัน

เพื่อน: เยี่ยว ขี้ ขากเสลด ซื้ดขี้มูก ตด - ห่านี่ อุบาทชิบหาย

แฟน: แต่งตัว โบ๊ะหน้า เสริมจมูก ดันนม ดึงเกงใน เช็คขนจ้ากแร้ - ตามบายๆ



สอนหนังสือ

แฟน: ไม่เข้าใจตรงไหนบอกนะครับ จะอธิบายให้ใหม่

เพื่อน: กูสอนมึง 3 รอบแล้วนะ แดกหญ้าแทนข้าวไงวะ



วาเลนไทน์

แฟน: ผมให้คุณได้ทุกอย่าง ยกเว้น ดาว เดือน และ ขนหน้าอก

เพื่อน: ……………(วันนี้มันไม่มีตัวตน)



โดนทิ้ง

แฟน: เราไปกันไม่ได้ / อย่ามายุ่งกับเรา / ไปไหนก็ไป รำคาญ

เพื่อน: ไม่เป็นไรเว้ย! ช่างแม่ง … มึงยังมีกูอยู่..........

ที่มา

ฉันไม่รู้ว่าทำไม คิดถึงเธอจริงๆ
ดูเหมือนฉันมีทุกสิ่ง แต่ที่จริงไม่ใช่เลย

ฉันไม่แข็งแกร่ง อย่างที่ใครเขาคิดหรอก
ฉันมันจนตรอก ไม่รู้ชีวิตจะไปทางไหนดี

เพราะทางที่ฉันเดินในตอนนี้ไม่มีเธอ เมื่อเธอได้พบเจอทางที่โรยกลีบดอกไม้
กับฉันมันลำบากเธอจึงเดินหนีไปไกล อยากฝากชีวิตไว้ให้ แต่สุดท้ายต้องล่มมลาย
เธอมีสิทธิ์จะเลือกไป เส้นทางผู้คนมากมาย ฉันเพียงแค่คนเดินผ่านมา

จะไม่รั้งเธอไว้หรอก เธอไปดีก็ดีใจ
เหมือนชีวิตเริ่มต้นใหม่ ฉันไม่เหลืออะไรแล้วเธอ

ฉันไม่แข็งแกร่ง อย่างที่ใครเขาคิดหรอก
ฉันมันจนตรอก ไม่รู้ชีวิตจะไปทางไหนดี

เพราะทางที่ฉันเดินในตอนนี้ไม่มีเธอ เมื่อเธอได้พบเจอทางที่โรยกลีบดอกไม้
กับฉันมันลำบากเธอจึงเดินหนีไปไกล อยากฝากชีวิตไว้ให้ แต่สุดท้ายต้องล่มมลาย
เธอมีสิทธิ์จะเลือกไป เส้นทางผู้คนมากมาย ฉันเพียงแค่คนเดินผ่านมา

เพราะทางที่ฉันเดินในตอนนี้ไม่มีเธอ เมื่อเธอได้พบเจอทางที่โรยกลีบดอกไม้
กับฉันมันลำบากเธอจึงเดินหนีไปไกล อยากฝากชีวิตไว้ให้ แต่สุดท้ายต้องล่มมลาย
เธอมีสิทธิ์จะเลือกไป เส้นทางผู้คนมากมาย ฉันเพียงแค่คนเดินผ่านมา

ความรักเป็นเหมือนเส้นทาง เลือกเดินเลือกตัดสินใจ ไปดี

หลายครั้งที่เจอปัญหา

ปะทะกับสิ่งที่เข้ามาทำให้ใจเจ็บปวด

บ่อยครั้งเรามองว่า

เพราะเค้าทำให้เราเจ็บมาก

เพราะสิ่งที่เราเจอ...หนักหนาสาหัสกว่าใคร


ความเจ็บปวดมากน้อยนั้น

มักถูกวัดจากมุมมองของเราเอง

เราเจ็บ เรารู้สึกได้

คนอื่นเจ็บ เราได้แต่มองความเจ็บปวดนั้น

และคิดไปเองว่า เค้า เจ็บไม่เท่า เรา


แท้จริงแล้ว ความเจ็บปวดของแต่ละคน

ที่มีต่อสถานการณ์ใดสถานการณ์หนึ่ง

แม้จะเป็นเหตุการณ์เดียวกัน

แต่คนเราเจ็บปวดต่อเรื่องนั้นไม่เท่ากัน


อย่าคิดว่าที่เราทำ เค้าคงไม่เจ็บ

เพราะเป็นเรา เราคงไม่เจ็บ

เคยไหม...เราบอกว่าเจ็บ

แต่อีกคนมองเราด้วยแววตาเฉยชา

และบอกว่า...แค่เจอเรื่องแบบนี้

ทำไมต้องร้องไห้

ทำไมต้องเสียใจ


ก็คนเรา...รู้สึกสะเทือนใจต่อแต่ละเรื่องไม่เหมือนกัน

ความเจ็บปวด...จะมาก...จะน้อย.....ย่อมไม่เท่ากัน


ที่มา

ใคร คนที่เคยรู้ใจ
รอยยิ้มที่เคยรู้จัก
กำลังจะหายลับไปทุกที

คำพูดที่ซึ้งใจ
ที่เคยว่ารักมากมาย
ไม่มีอีกแล้วนับจากนี้

แต่คนจะไปก็ต้องไป
รักเท่าไหร่แต่ฉันคงทำได้เท่านี้

ได้แต่ยินยอมรับความเจ็บปวด
และฉันจะอดทนแม้แทบขาดใจ
ไม่อาจจะวิ่งหนีความจิงที่มันโหดร้าย
จะพร้อมจะยอมเข้าใจความเปลี่ยนแปลง

จะอยู่เพื่อเรียนรู้ความเจ็บปวด
จะฝืนเดินต่อไปแต่ไร้เรี่ยวแรง
และคงมีที่สักวันหนึ่งฉันจะเข้มแข็ง
ถึงแม้ไม่รู้ต้องนานซักเท่าไร

เธอ เธอเคยเป็นทุกสิ่ง
จะขอขอบคุนทุกอย่าง
ที่เคยให้ฉันจนวันนี้

แต่คนจะไปก็ต้องไป
รักเท่าไหร่แต่ฉันคงทำได้เท่านี้

ได้แต่ยินยอมรับความเจ็บปวด
และฉันจะอดทนแม้แทบขาดใจ
ไม่อาจจะวิ่งหนีความจิงที่มันโหดร้าย
จะพร้อมจะยอมเข้าใจความเปลี่ยนแปลง

จะอยู่เพื่อเรียนรู้ความเจ็บปวด
จะฝืนเดินต่อไปแต่ไร้เรี่ยวแรง
และคงมีที่สักวันหนึ่งฉันจะเข้มแข็ง
ถึงแม้ไม่รู้ต้องนานซักเท่าไร

และคงมีที่สักวันหนึ่งฉันจะเข้มแข็ง
ถึงแม้ไม่รู้ต้องนาน..ซักเท่าไร