Tuesday, May 12, 2009



คืนเงียบเหงา ดาวยังมีดวงจันทร์
ผิดกับฉัน ไม่มีใครคอยห่วงหา
เสียงหัวใจแผ่วเบา เคล้าเสียงลมพัดมา
บอกว่าสัญญา หมดความหมาย

คนที่รอ ใจมันทรมาน แค่คำหวาน
หว่านล้อมให้หลงงมงาย
หอมกลิ่นความคิดถึง
ซึ่งเธอไม่เคยใส่ใจ ไม่เคยรู้สึกอ่อนไหว
เพราะใจด้านชา

มีแต่เพียงน้ำตา อาสาเป็นเพื่อนปลอบใจ ดูสิแต่ใบไม้ ยังคอยจะสมน้ำหน้า
ไม่ใช่คนสำคัญอะไร แค่คนรอที่ไม่มีค่า ไม่เคยอยู่ในสายตา แล้วเค้าจะมองกลับมาทำไม

คนใจเหงา มองดาวในอ้อมกอดจันทร์ ร่องรอยความฝัน ไม่ทันเลื่อนลางจางหาย
หนึ่งคนตั้งใจจะรอ อีกคนก็ลืมง่ายดาย สงสารกันหน่อยเป็นไร เห็นใจคนรอ

คนใจเหงา มองดาวในอ้อมกอดจันทร์ ร่องรอยความฝัน ไม่ทันเลื่อนลางจางหาย
หนึ่งคนตั้งใจจะรอ อีกคนก็ลืมง่ายดาย สงสารกันหน่อยเป็นไร เห็นใจคนรอ

เพียงแค่ให้เธอเห็นใจ คนที่เฝ้ารอ

0 comments: