Wednesday, May 6, 2009



ไม่มีลางร้ายๆใดๆ ให้ฉันได้ตั้งตัว
ไม่มีเวลาให้เตรียมตัวเตรียมหัวใจ
ยังรับไม่ทันวันนี้ที่เจอรุนแรงไป
เกินกว่าหัวใจจะยอมรับมัน

* ได้มาพบมาเจอได้เห็นจังจังด้วยสองตา
ใจมันชามันล้าไปหมดทั้งใจ
เขายืนอยู่ตรงนั้นที่เคยเป็นฉันเคียงข้างกาย
วันนี้เปลี่ยนไปไม่อาจฝืนใจให้ยอมรับ

** ปิดตาเอาไว้หลับตาลงก็คงได้เจอ
มันฝืนเห็นเขา และ เธอใกล้กันทนไม่ไหว
หลับตาช้าๆ ปล่อยน้ำตาให้มันไหล
หันหลังให้ความเป็นจริงที่เจ็บปวดใจ
หลับตาเอาไว้คงบรรเทา

(ช้ำ */**)

ปิดตาเอาไว้หลับตาลงก็คงได้เจอ
มันฝืนเห็นเขา และ เธอใกล้กันทนไม่ไหว
หลับตาช้าๆ ปล่อยน้ำตาให้มันไหล
หันหลังให้ความเป็นจริงที่เจ็บปวดใจ
หลับตาเอาไว้คงบรรเทา

0 comments: